Van vroedvrouw in Burkina Faso naar kraamverzorgende in België

Vroedvrouw worden, een roeping

“Dat ik vroedvrouw wilde worden, wist ik al van kinds af aan. Als kleine meisje al wilde ik vrouwen in mijn land helpen, en hen bijstaan zo goed ik kon. In Burkina Faso zijn veel vrouwen besneden, waardoor een bevalling veel risico’s met zich meebrengt. Maar met de juiste hulp en zorgen, kunnen we die inperken. Daarom wou ik vroedvrouw worden. Gelukkig met de goedkeuring van mijn fantastische vader, die mij altijd door dik en dun gesteund heeft en achter mijn studiekeuze stond.”

Vroedvrouw in Burkina Faso, een hele uitdaging

“Na mijn studies ging ik aan de slag in een klein dorpje, met een al even klein ziekenhuis. En dat bracht vele uitdagingen met zich mee. Zo was er bijvoorbeeld geen elektriciteit of stromend water, en ook een echografie was nooit voorhanden. Dat zorgde ervoor dat we zelf vooraf erg goed moesten inschatten of een mama wel veilig kon bevallen in het dorp. Dachten we dat er iets zou kunnen misgaan, dan moest een mama op tijd naar de stad geraken om in een groot ziekenhuis te bevallen. Daarbovenop stonden we vaak alleen tijdens een shift, en namen we vaak het werk van een dokter onder onze vleugels. In Burkina Faso moet elke gezonde zwangere vrouw een hiv-test afleggen. Een taak die wij als vroedvrouwen uitvoerden. Soms was dat best zwaar, zeker in combinatie met de armoede in de regio. Maar zelfs al moesten wij ons redden met een zaklamp en een pot water voor een bevalling, dan nog deed ik mijn job heel graag.”

Plots op de vlucht

“10 jaar geleden moest ik plots vluchten uit Burkina Faso, en kwam ik in België terecht. Oorspronkelijk wou ik ook hier als vroedvrouw werken, maar mijn diploma werd niet aanvaard om het beroep te mogen uitoefenen. Omdat Frans mijn moedertaal is, en ik de studies wou aanvatten, zou ik in Wallonië wonen en werken. Maar daar vond ik geen huis. Uiteindelijk ben ik in Vlaanderen terecht gekomen, en is ook mijn zoon van 9 hier helemaal thuis. Hij leert goed en heeft veel vrienden. En zelf ben ik als kraamverzorgende bij Helan Thuiszorg ook met mijn gat in de boter gevallen.”

Gelukkig als kraamverzorgende bij Helan Thuiszorg

“Ook al mis ik mijn job als vroedvrouw, wat ik nu doe als kraamverzorgende doe ik ook heel graag en goed. Door mijn jarenlange ervaring als vroedvrouw kan ik ouders heel gericht ondersteunen. Mensen vragen dan ook veel naar mij als ze kraamzorg nodig hebben. En overal waar ik kom krijg ik complimenten over mijn werk. Daar word ik blij van. Jonge ouders mogen helpen en ondersteunen, geeft veel goede moed en voldoening. Ik hoop nog altijd dat het me in de toekomst nog lukt om terug vroedvrouw te worden. Maar als dat niet gebeurt, is dat prima. Want wat ik nu doe, is even waardevol.”