Baby op komst

Wil je zwanger worden of ben je al zwanger? Je vindt hier alles over zwanger worden, je zwangerschap, de bevalling en de eerste maanden van je baby. 

Schrijf je in voor de zwangerschapsnieuwsbrief

Nieuwe baby

En dan is daar plots die baby waar je zo naar uitkeek! Jammer genoeg komt zo’n kleintje niet met een gebruiksaanwijzing. Bovendien is elke baby anders. We geven je graag wat advies, en tips over waar je terecht kan met vragen.

Je kindje is geboren, en nu?

Vlak na de geboorte van je kindje worden bepaalde vitale functies, organen en belangrijke zenuwen getest. Dit is het eerste onderzoek van je baby na de bevalling.

De eerste onderzoeken na de geboorte

Meteen na de geboorte neemt de kinderarts je baby even mee om zijn zogenaamde apgar-score te meten. De apgar-score is het resultaat van een test waarmee een snelle indruk van de algemene toestand van een pasgeboren baby verkregen kan worden. 

De ademhaling, spierspanning, hartslag, kleur van de huid en reactie op prikkels van je baby worden beoordeeld met een score van 0 tot 2. Op basis van de resultaten beslist de arts of de baby speciale opvolging nodig heeft. Om te kijken hoe je baby het maakt de eerstvolgende dagen na de geboorte, test de kinderarts dezelfde parameters een tweede keer als je baby 2 dagen oud is.

Meten en wegen

De kinderarts onderzoekt naast de indicatoren van de apgar-score ook nog de volgende zaken:

  • Men zal je baby meten, wegen en zijn hoofdomtrek meten. Ook de sleutelbeenderen en de heupen worden onderzocht om te zien of ze tijdens de bevalling niet ontwricht zijn. De arts bekijkt ook de ogen, oren, voetjes en huid van je baby.
  • De arts bekijkt de fontanel, de membraanachtige zone aan de bovenkant van de schedel tussen de botten die zich na de geboorte nog moeten sluiten, en de schedelnaden.
  • De organen worden bekeken. De kinderarts zal ook de buik van je baby bevoelen om de omvang van de lever en de milt te beoordelen. Men bevoelt ook de rug om de nieren te controleren. Ook de geslachtsorganen, anus en navelstreng worden onderzocht.
  • De kinderarts onderzoekt het zenuwstelsel van je baby aan de hand van een basisreflex-test. Je zult zien dat je baby in zijn eerste levensminuten automatisch zal 'stappen', grijpen, zuigen en zich zal optrekken.
  • De kinderarts zuigt de slijmen uit de luchtwegen van de baby via een sonde in de baby zijn mond en neusgaten. Ook de werking van de slokdarm wordt onderzocht.

Emoties van je baby

Emoties van je baby

Hoe kun je het gehuil van je baby leren ontcijferen en hoe moet je erop reageren?

Icon

Honger

Een schelle toon, een pauze om te ademen en daarna korte, hevige en ritmische kreten.

Icon

Moe

Je zuigeling begint te huilen zonder duidelijke reden. Het gehuil gaat van kwaad naar erger en hij begint tegen te spartelen.

Icon

Knuffel

Protestkreetjes, gejammer en uiteindelijk geschreeuw? Geen twijfel mogelijk: je baby verveelt zich.

Icon

Pijn

Plotse pijn zul je herkennen aan een schrille en doordringende kreet.Een chronische pijn gaat eerder gepaard met zwak en aanhoudend gejammer.

Icon

Boos

Zijn kreten zijn erg hoog en luid. Ze uiten een intense frustratie of slaagt hij er gewoon niet in je te doen begrijpen wat hij wil.

Icon

Ongemak

Als je baby ergens last van heeft, zal hij aandringend en herhaaldelijk schreeuwen.

Icon

Het is een fase

Het gehuil van de allerkleinsten hoort bij de schrilste en luidste tonen die men kan horen in een huis. Toch is ook dit een fase.

Icon

Hulpmiddeltjes voor goede nachten

Lukt het maar niet om je kleintje naar dromenland te helpen? Luister dan naar je gevoel. Denk je dat er meer aan de hand is? Praat er dan over met een deskundige. Dit kan je huisarts zijn of de verpleegkundige van jouw Kind en Gezin consultatiebureau.

Bij Shopavita vind je onder meer matrasbeschermers en een nachtlampje, of gewoon een leuk slaapzakje.
 
 

Hoe ga je om met een huilbaby?

Alle baby’s huilen, het is zowat de enige manier waarop ze kunnen communiceren. Maar wanneer wordt het te veel en spreken we van een huilbaby?

De weken en maanden na de geboorte van een baby zijn erg hectisch voor de ouders. Wanneer jouw kind veel huilt, maakt dat het heel wat zwaarder. Vroedvrouw Hanne Devos heeft ervaring in het begeleiden van ouders tijdens deze eerste levensmaanden. 

“Een huilbaby wordt gedefinieerd als een baby die overmatig huilt zonder zichtbare medische reden. Hoe de ouders het huilen van hun baby ervaren, wordt ook in rekening genomen."

Wat kan de oorzaak zijn van dit overmatig huilen? 
  • Een hevige huilbui kan het gevolg zijn van - onschuldige - krampjes. Zuigelingen kunnen na een fles- of borstvoeding last hebben van buikkrampen. Je kunt het je baby al makkelijker maken door bijvoorbeeld zacht het buikje te masseren.
  • Een medische reden die niet meteen duidelijk is. Wanneer er bijvoorbeeld sprake is van verborgen reflux, dan zal je kind bij pijn beginnen te huilen.
  • Een allergie aan koemelk kan voor heel wat hinder zorgen. Geef je borstvoeding, dan kun je koemelkproducten mijden in jouw voedingspatroon. Krijgt jouw baby de fles, dan kun je voor alternatieve producten kiezen.
  • Het karakter van jouw baby speelt ook een rol. Is je kind bijvoorbeeld erg gevoelig aan drukte? Dan kan het belangrijk zijn om de rust in huis te garanderen en veel bezoek te vermijden.
  • Wie weet heeft je kind een emotioneel of lichamelijk geboortetrauma opgelopen. De bevalling kan te traag verlopen zijn, of net te snel. Werd er een zuignap gebruikt, dan kan dit ook traumatiserend zijn voor een baby. Een sessie bij de osteopaat kan hier misschien heil brengen.
  • Het gedrag van de ouders kan ook een bepalende factor zijn. Wanneer een mama oververmoeid is en zich niet lekker in haar vel voelt, dan zal de baby dit ook aanvoelen. Die laat dit dan merken door te huilen. 
De behandeling van een huilbaby
  • Zoek op tijd hulp. “Laat je begeleiden door een kinderarts, die vindt mogelijk een medische reden voor het overmatige huilen. Daarnaast kan een vroedvrouw ook ondersteuning bieden en tips geven. Denk ook aan extra hulp in huis in de vorm van kraamzorg. Zo kun je die oververmoeidheid ook aanpakken.”
  • Het kan handig zijn om een huildagboek bij te houden. Op die manier kun je misschien een regelmaat ontdekken in het huilgedrag van je baby. Het kan helpen om de oorzaak te achterhalen.
Tips voor het omgaan met een huilbaby
  • Elk kind vraagt een eigen aanpak, je kunt niet zomaar dé oplossing vinden. Probeer het huilen te interpreteren en de oorzaak weg te nemen. Heeft je kind honger? Dan geef je een flesje. Is je baby vermoeid? Leg het in bed.
  • Een baby zal pas rond de leeftijd van vier maanden oorzaak en gevolg herkennen. Voor die leeftijd kun je een baby dus niet verwennen. Geef je kind dus alle aandacht en neem hem/haar vast wanneer het nodig is.
  • Zorg voor structuur, zoals een ritueeltje bij het slapengaan.
  • Valt je baby in slaap na een hevige huilbui? Dan is het belangrijk om even te kijken in het wiegje.
  • Als je voelt dat het je allemaal te veel wordt, is het belangrijk om een time-out te nemen. Leg je baby op een veilige plek, zoals in de wieg, en bekom een vijftal minuten in een andere kamer. 
  • Laat je goed omringen en aarzel niet om hulp te vragen wanneer het even niet meer lukt. 

EHBO bij baby's en kinderen

Je baby die zich verslikt, een onzachte landing bij de eerste stapjes... Met een baby in huis is een ongelukje nooit veraf. Hoe reageer je, en wanneer zoek je hulp?

Lees alles over EHBO bij baby’s en kinderen.

Wat als je baby niet makkelijk slaapt?

Je baby kan ‘s nachts niet slapen, slaapt niet door, of wil niet in z'n eigen bed slapen. Als mama of papa kun je je kind helpen om tot een gezond slaappatroon te komen.

Lees tips voor moeilijke slapers.

Breng je baby tot rust met babymassage

Aanraking is een primaire behoefte van elke baby. Babymassage  brengt je baby tot rust en geeft ook jou een momentje van ontspanning.

Lees hoe je eraan begint.

Waar kan je terecht met vragen?

Vragen?

Kersverse mama en/of papa, jullie staan er niet alleen voor. Is het je eerste kindje, dan is alles nieuw.

Icon

De kraamkliniek

Als je in de kraamafdeling ligt met je baby'tje, aarzel dan niet om vragen te stellen aan de verpleegsters en dokters die langskomen.

Icon

Kind en Gezin

Kind en Gezin is een agentschap van de Vlaamse overheid. Je kunt bij Kind en Gezin terecht voor gratis advies omtrent de gezondheid, verzorging, opvoeding en opvang van je baby'tje of jong kindje. 

Icon

Kraamzorg

Na de geboorte van een kindje is extra hulp zeker welkom. Hiervoor kun je een beroep doen op betaalbare en deskundige kraamzorg aan huis.

Icon

Vroedvrouw aan huis

Heb je wat extra postnatale hulp nodig als mama of bij de verzorging van je pasgeborene? Dan kun je bij een vroedvrouw terecht.

Icon

Je kinderarts of huisarts

Vertoont je baby symptomen die verontrustend zijn, neem dan contact op met je huisarts of kinderarts. 

Icon

Kinderopvang

Onthaalmoeders en -vaders en kinderverzorg(st)ers hebben een professioneel diploma en vaak veel ervaring.

Icon

Borstvoedingsadvies

De Vereniging Begeleiding en Bevordering van Borstvoeding (VBBB) beantwoordt jouw vragen over borstvoeding.

Icon

Gezin en handicap

Ben je ouder van een kind met een handicap, of vermoed je dat er iets misloopt in de ontwikkeling van je kind? Gezin en Handicap wil een aanspreekpunt zijn voor al wie te maken krijgt met een handicap.

Icon

Apotheek

Je apotheker staat voor je klaar voor advies rond inname van medicatie, verzorgingsproducten, middeltjes bij kleine kwaaltjes, rode billetjes,...

Icon

Shopavita.be

Shopavita is de gezondheidsshop van Helan ziekenfonds.

Icon

Thuisopvang van je zieke kindje

Is je kindje ziek en mag het niet naar de opvang? Dan kun je op weekdagen beroep doen op de dienst Thuisoppas ziek kind.

Icon

Antigifcentrum

Een arts van het antigifcentrum beantwoordt je vragen over gevaarlijke stoffen, medicijnen,... waar je kindje mee in contact gekomen is of heeft opgegeten.

Icon

Babyblues of een postpartum depressie: je bent niet alleen

Is het moeilijk wennen aan het nieuwe leven als mama? Heb je last van babyblues of een postnatale depressie? Praat erover. Het is niets om je voor te schamen. Vraag raad en hulp aan iemand die je vertrouwt.

Lees hoe je de babyblues en een postpartum depressie herkent en wat je kan doen.

 

Wanneer is het tijd voor de eerste inentingen van je baby?

De juiste inentingen beschermen je baby tegen diverse risicovolle ziektes. Bovendien beschermen ze ook de rest van de gemeenschap. 

Lees wanneer het tijd is voor baby's eerste vaccinaties.

EHBO bij baby's en kinderen

Je baby die zich verslikt, een onzachte landing bij de eerste stapjes... Met een baby in huis is een ongelukje nooit veraf. Hoe reageer je, en wanneer zoek je hulp?

Lees alles over EHBO bij baby’s en kinderen.

Ecologische keuzes voor je baby

De voetafdruk van een klein mensje is best groot, maar je kan wel het een en ander doen om die te verkleinen.

Lees hoe je ecologische keuzes maakt voor je baby.

Ik eet zelf, mama!

Als je kind ongeveer 1 jaar oud is, is het klaar om zelf te leren eten. Dat doe je uiteraard stap voor stap.

Plets… met het handje recht in de fruitpap. Komt dit je misschien bekend voor? De meeste kindjes beginnen nu (of zelfs al iets vroeger) veel interesse te hebben om zelf te eten. Hoe start je hier nu mee? En wat doe je als je peuter niet wil eten?
 

Stapsgewijs

Stap 1

Bij elke maaltijd geef je enkele kleine dingen die je baby met zijn of haar vingers kan eten: stukjes kip, stukjes fruit, een roosje broccoli… Ondertussen geef je zelf eten met een lepeltje. Wacht nog even met stukjes rauwe wortel en appel want die zijn nog te hard.

Stap 2

Laat je kind opscheppen met een lepel, terwijl je ook zelf nog eten geeft met een lepel. Een lepel naar de mond leren brengen zonder onderweg het eten te verliezen, is niet makkelijk!

Oefening baart kunst. Als je merkt dat het alleen eten beter gaat, bouw dan het gebruik van de tweede lepel af.

Stap 3

Rond 18 maanden kan je kindje een vork gebruiken, stukjes opprikken en afhappen. Toch is ook dit in het begin nog heel lastig, want hij of zij zal de vork vastnemen in een volle vuist waardoor het moeilijk is om ‘juist’ te mikken. Eten met mes en vork kunnen kinderen meestal pas vanaf 6 à 7 jaar.

Ik lust het niet 

Vanaf de leeftijd van 1 jaar groeien kinderen minder snel en eten ze ook minder. Maak je dus niet ongerust wanneer dit het geval is. Vanaf nu ontdekken kinderen ook dat ze sommige zaken niet lekker vinden, en kunnen ze afwijzend staan tegenover nieuwe voeding.

Enkele tips van Helan Kinderopvang
  • Heb je al oudere kinderen? In de kinderopvang zitten de kinderen die starten met zelfstandig eten steeds aan tafel bij de andere kinderen. Op die manier zien ze hoe de oudere kindjes dit doen. Zien eten, doet eten!
  • Zit bij je kindje zodat je kunt helpen als dat nodig is. Lukt het nog niet zo goed? Probeer dan eens om het lepeltje te vullen, en laat je kind het lepeltje vervolgens zelf in zijn/haar mond steken.
  • Voorzie een grote slab, zodat je kind zorgeloos kan morsen. 
  • Heel belangrijk is positief bekrachtigen. Wees niet boos als je kindje morst, of als het niet meteen lukt.
  • Schakel je over van flesje naar beker? Kies dan meteen voor een gewone beker (zonder tuit en zonder handvaten). Op die manier leert een kindje onmiddellijk op de juiste manier drinken. Zorg er gewoon voor dat je maar een klein beetje drinken in de beker doet zodat je kindje niet te veel kan morsen.
  • Een peuter leert zijn eigen wil kennen; hoeveel hij eet kan hij alleen beslissen. Hij ziet dat hij veel aandacht krijgt als hij weinig of kieskeurig eet. Wij volgen het principe: wij kiezen wat er gegeten wordt (dus wat de pot schaft) maar het kind kan beslissen hoeveel hij eet. Samen scheppen we op.
  • Een goede regel is dat een kind toch 10 keer iets moet proeven voor hij of zij echt kan zeggen dat hij/zij iets niet lust; jonge kinderen moeten nog veel texturen, geuren en kleuren ontdekken.
  • Geef zelf het goede voorbeeld: proeven en mee-eten is ook belangrijk.
  • Wij bieden aan, maar dwingen nooit; wat ‘goed’ gegeten is, is afhankelijk van elk kind en zijn haar gewoonten. Vertrouw erop dat je kindje kan aangeven wanneer het genoeg gegeten heeft. Wij vragen wel altijd of ze nog soep of water willen, om zeker te zijn dat ze voldoende gehydrateerd zijn.
  • Eten is gezellig dus maak het ook gezellig: geef kinderen tijd en ruimte op te proeven en proberen

Opgelet!

Hou altijd toezicht tijdens het eten. Verslikking en verstikking zijn een reëel gevaar. Zelfs bij hele zachte etenswaren zoals banaan. Vraag aan je pediater of bij de crèche om je uit te leggen hoe je moet ingrijpen als dit zou voorvallen; of volg een EHBO-cursus voor kinderen en baby’s. 

Bron: Helan Kinderopvang en Kind en Gezin.